( 1 ) 1 - جابر از امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : فرشته‌اى از فرشتگان بر مردى كه بر درب خانه‌اى ايستاده بود گذشت و از او پرسيد : اى بندهء خدا ! چه چيز سبب شده است كه بر اين درب بايستى ؟ ! گفت : يكى از برادران من در اين خانه زندگى مىكند و آمده‌ام تا به او سلام كنم . فرشته پرسيد : آيا در ميان تو و او رابطهء خويشاوندى برقرار است و يا از او خواهشى دارى ؟ گفت : نه ، با او خويشاوندى ندارم و هيچ خواهشى مرا به اينجا نكشانده جز اخوّت دينى و احترام نهادن به يك برادر ايمانى و من فقط براى خشنودى خداوند به او سلام مىكنم . سپس فرشته به او گفت : من از جانب خدا مىآيم ، خداوند تو را سلام مىرساند و مىفرمايد : همانا مراد تو ( او نبود بلكه ) فقط من بودم و ( تو با اين ملاقاتت نه او بلكه ) مرا ملاقات كردى ( من هم ) بهشت ( خود ) را براى تو واجب گردانيدم ، و تو را از خشم خود رهانيدم ، و تو را از آتش ( دوزخ ) پناه دادم . ثواب بندهء مؤمن كه توبهء نصوح كند